ถ้าให้เลิกกินหูฉลามด้วยเหตุผลว่าสยอง ควรเลิกกินข้าวขาหมูได้แล้ว มีใครเคยทราบหรือไม่ว่า ขวดยาคูลท์เปล่าๆ เขาเอาไปทำอะไร คำตอบคือ เอาไปหล่อทำ ขาเทียม ให้คนขาด้วน ขาพิการ ซึ่งใช้ได้ดีมาก ลองคิดต่อซิว่า ขวดยาคูลท์วันๆ มีเท่าไหร่ ทำขาเทียมมนุษย์อย่างเดียว เหลือบานเบอะ เพราะฉะนั้น ส่วนใหญ่จึงใช้ไปกับการทำขาเทียมหมูทั้งนั้น

พวกคุณรู้ไหมว่า เวลาหมูล้นตลาด เกษตรกรเดี๋ยวนี้ฉลาดมาก เขาไม่เอาออกมาขายให้ราคาตกหรอก แต่เขาจะตัดเฉพาะขามัน มาขายให้พ่อค้าข้าวขาหมู โดยเฉพาะเจ้าดัง ๆ มีป้ายรับรองความอร่อย เพราะขาหมูเป็น ๆ เหนียวหนืดกว่าขาหมูตาย ได้ราคาดีกว่าเป็นเท่า ๆ เมื่อตัดขาแล้ว ก็ใช้ขาเทียมที่ทำจากขวดยาคูลท์นี่แหละใส่ให้มันดำรงชีวิตต่อไปพลางๆ

ลองนึกภาพเวลามันโดนสับขาซิว่าเจ็บปวดแค่ไหน ต้องปรับตัวขนาดไหนกว่าจะใช้ขาเทียมได้ เวลาซัพพลายน้อยกว่าดีมานด์ บางตัวโดนตัดข้างหนึ่งไปไม่ถึงเดือน ก็ถูกตัดอีกข้างแล้ว ยังดีที่ส่วนใหญ่ จะถูกตัดแค่ 3 ขาเป็นอย่างมาก ที่ไม่ตัดทั้ง 4 ขา ฟังเขาเล่าว่า เพราะหมูมันจะทนทรมานไม่ไหว

ถ้าคิดว่ากินหูฉลามสยอง ลองนึกภาพ หมูที่ใส่ขาเทียมพันผ้าพันแผลเห็นเลือดเป็นจ้ำๆ ร้องอู้ดๆ น้ำตาไหลพรากเดินไปครวญครางไปมั่ง เลิกเถอะนะ ข้าวขาหมู ถ้าพวกคุณยังมีความเป็นมนุษย์ หลงเหลืออยู่มั่ง ถ้าทนไม่ไหวจริงๆ ก็ทานคากิ เพราะเป็นการตัดเฉพาะส่วนที่เป็นส้นเท้ามัน เจ็บปวดไม่มากนัก