คนสี่คนนั่งรถไฟไปด้วยกัน (คงนึกออกนะครับ ที่นั่งด้านละสองที่ สองอันหันหน้าชนกัน มีหน้าต่างอยู่ตรงกลางน่ะครับ)

คู่หนึ่งเป็นหญิงสาวนั่งมากับยายของเธอ อีกด้านหนึ่งเป็นผู้หมวดหนุ่มนั่งมากับผู้กองผู้บังคับบัญชาของเขา

เมื่อรถไฟแล่นผ่านอุโมงค์แห่งหนึ่ง ท่ามกลางความมืด มีเสียงจูบดังฟอดขึ้นครั้งหนึ่ง ตามด้วยเสียงตบดังเพียะ

เมื่อรถไฟออกจากอุโมงค์ ทุกคนนั่งเงียบไม่มีใครพูดอะไรสักคำ แต่ในใจของทุกคน ก็คิดทบทวนถึงเหตุการณ์ ที่เพิ่งผ่านไป

แม่สาวน้อยรู้สึกตื่นเต้น เธอประทับใจที่ผู้หมวดหนุ่มที่เธอแอบปิ๊งตั้งแต่แรกเห็น ช่างรู้จักหาจังหวะขโมยจูบเธอ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมยายของเธอจะต้องตบหน้าเขาด้วย

คุณยายของแม่สาวน้อยรู้สึกตกใจที่ไอ้หนุ่มช่างบังอาจขโมยจูบหลานสาวของเธอซึ่งๆ หน้า แต่ก็ยังรู้สึกดีที่หลานสาว ได้ตบเขากลับเป็นการสั่งสอนด้วย

ผู้กองรู้สึกภูมิใจในลูกน้องตัวเองที่รู้จักหาโอกาสเหมือนกับตัวเขาเมื่อสมัยหนุ่ม ๆ ไม่มีผิด แต่ก็สงสัยว่า ทำไม ยายของแม่สาวน้อยถึงต้องตบหน้าตัวเขาเองด้วยทั้งๆ ที่ไม่เกี่ยวอะไรเลย

ผู้หมวดหนุ่มรู้สึกเบิกบานใจเป็นที่สุด วันนี้เขาพบโชคสองชั้นใต้อุโมงค์ฟรีๆ ได้จูบสาวสวย แถมถือโอกาสตบหน้า เจ้านายได้ฟรีๆ ทีหนึ่งอีกต่างหาก!!!